Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2

O autorce

Jestem muzykiem, odkąd siebie pamiętam. Zaczęłam regularną naukę, kiedy miałam cztery lata; zwieńczyłam tytułem magistra sztuki w warszawskiej Akademii Muzycznej (dość śmiesznie to brzmi, ale wcześniej ta uczelnia dawała jeszcze śmieszniejszy tytuł: dyplomowanego artysty muzyka). Studiowałam kompozycję. Z czasem tak jakoś wyszło, że zamiast pisania muzyki zajęłam się pisaniem o muzyce; wciągnęło mnie to i wciąga do dziś.

Pracowałam w najmniejszej redakcji w kraju, składającej się z naczelnego i sekretarza (był to kwartalnik „Polish Music/Polnische Musik”, dziś już nieistniejący), a potem – przez pierwszych dziewięć lat – w największej, jaką jest „Gazeta Wyborcza”. Przewinęłam się przez najbardziej populistyczny tygodnik opinii, czyli „Wprost”, by w końcu trafić w najbardziej dla mnie naturalne środowisko wykształciuchów – do „Polityki”.

Przez wiele lat po starej przyjaźni pisywałam do „Ruchu Muzycznego”. Polskie Wydawnictwo Muzyczne wydało mój wywiad-rzekę z Ewą Podleś i Jerzym Marchwińskim pt. „Razem w życiu i muzyce” (2001). Napisałam też część muzyczną podręcznika do przedmiotu wiedza o kulturze (dla liceów) pt. „Człowiek – twórca kultury” dla wydawnictwa Stentor (2003). We wrześniu 2007 r. również nakładem Stentora ukazała się moja krótka, ale – mam nadzieję – treściwa książeczka pt. „Czas Warszawskich Jesieni”: historia tego festiwalu z okazji pięćdziesiątej edycji, kreśląca jednocześnie panoramę muzyki polskiej tego okresu.

Ale wciąż czuję się muzykiem.

css.php