Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Co w duszy gra - Blog muzyczny Doroty Szwarcman Co w duszy gra - Blog muzyczny Doroty Szwarcman Co w duszy gra - Blog muzyczny Doroty Szwarcman

28.06.2017
środa

Nowa muzyka w Nowym Teatrze

28 czerwca 2017, środa,

Właśnie wróciłam ze świetnego koncertu Chain Ensemble pod batutą Andrzeja Bauera, który zainaugurował cykl koncertów w tym miejscu w wykonaniu tego zespołu. Zapowiada się znakomicie.

Nietypowy był termin tej inauguracji, bo rzadko kiedy coś się inicjuje na koniec – praktycznie – sezonu. Ale w Nowym Teatrze wciąż coś się dzieje, w dziedzinie muzyki zresztą też: już 5 lipca solowy wiolonczelowy recital Michała Pepola (Royal String Quartet) z utworami m.in. Wojtka Blecharza, Alvina Luciera, Tomasza Sikorskiego, Arvo Pärta i Pawła Mykietyna. A w połowie miesiąca Blecharz przedstawi swoją Body-Operę i może uda się to lepiej niż na Festiwalu Huddersfield… Poza tym obok teatru przycupnął chwilowo wysiedlony z Placu Grzybowskiego klub Pardon, To Tu, gdzie są koncerty jazzowe.

Program Sceny Muzyki Nowej jest dziełem Andrzeja Bauera i Krzysztofa Kwiatkowskiego. Seria zaplanowana jest na kilka sezonów, a w tym roku jeszcze m.in. utwory György Kurtága, Agaty Zubel, Georga Friedricha Haasa… Na inauguracji zaś usłyszeliśmy trzy dzieła, by tak rzec, już z klasyki, i dwa – twórców pokolenia czterdziestolatków.

Chain Ensemble, jak sama nazwa wskazuje, powstał w związku z Lutosławskim, a dokładniej przy Towarzystwie im. Witolda Lutosławskiego. Nie mogło więc być inaczej – na początek koncertu musiał zabrzmieć jego utwór. Wybór padł na Przezrocza (Slides). Bardzo lubię ten krótki, zwarty utwór, który rzeczywiście przypomina pokaz slajdów: serię krótkich obrazków dźwiękowych przedzielanych energicznymi uderzeniami w wielki bęben (zmiany slajdów). Ucieszyłam się, że został przypomniany – zbyt rzadko się go wykonuje. Ucieszyło mnie również wykonanie Appendix Pawła Szymańskiego z 1983 roku – do tego utworu też mam słabość i też nie słyszałam go od lat. Jest to jednak dzieło trudne i nie znam satysfakcjonującego mnie w pełni wykonania. Słuchając go przypomniałam sobie, jak ważne dla mnie były utwory Pawła z tej dekady, od Villanelli i Sonaty począwszy – coś porządkowały, pokrzepiały, wzruszały w tych trudnych czasach. Dziś znów mamy trudne czasy, ale zawsze warto słuchać tej muzyki.

Część pierwszą zakończył Koncert kameralny György Ligetiego – stosunkowo wczesny, z 1969-70 roku, czyli jeszcze z czasów, gdy tworzył muzykę bardziej statyczną. Andrzej Bauer, który zapowiadał utwory, wspomniał, że ten utwór budzi w nim uczucie niedosytu, co potwierdziło mu się, gdy przeczytał w sieci wywiad z kompozytorem, gdzie on wspomina, że chciałby, by słuchacz przy jego muzyce miał poczucie niedosytu. Później się to zmieniło zresztą.

W drugiej części = najpierw Finito ogni gesto (2010) Francesca Filidei – 44-letniego kompozytora rodem z Pizy, ucznia Salvatore Sciarrino, związanego z IRCAM. Utwór miał charakter solenny, żałobny (nawet w oznaczeniu tempa, jak zacytował dyrygent, znalazło się słowo funebre). Młodszy o dwa lata jest Raphaël Cendo z Nicei, również coraz bardziej ceniony – Chain Ensemble na zakończenie koncertu przedstawił jego utwór-fajerwerk Action Painting. Rzeczywiście, hałaśliwość i pewna bezkształtność mogła się nieco kojarzyć z malarstwem Jacksona Pollocka.

W Chain Ensemble grają znakomici kameraliści i wykonawcy muzyki współczesnej, m.in. pół Kwadrofonika (pianistka Emilia Sitarz i perkusista Miłosz Pękala), skrzypaczka Anna Kwiatkowska, altowiolistka Katarzyna Budnik-Gałązka, wiolonczelista Mikołaj Pałosz, waltornista Tomasz Bińkowski. Już jestem ciekawa kolejnych koncertów. Miejsce może nie jest bardzo piękne i akustyczne, ale też nie jest złe, a ponadto dla bywalców teatru Warlikowskiego kultowe. Widownia była pełna i to dobrze rokuje.

Kategorie:

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 10

Dodaj komentarz »
  1. Ach, Boże, skończyłam wpis, zerknęłam na gazeta.pl i zobaczyłam, że Piotrek Bikont nie żyje 😥
    Mój odwieczny kolega. Poznaliśmy się w latach 80., kiedy to występował z moimi przyjaciółmi – Krzysztofem Knittlem i innymi. Może niewielu znana jest jego karta związana z muzyką awangardową, m.in. z zespołem Pociąg Towarowy, założonym przez Knittla i Marka Chołoniewskiego. Działali jeszcze dłuższy czas. Piotr był tu przede wszystkim recytatorem tekstów, głównie po angielsku. Przykład:
    https://www.youtube.com/watch?v=jUclA29-j9Y

  2. Też dopiero zobaczyłam. Pan Piotr był w ostatnich latach reżyserem w prywatnym teatrze w Folwarku Badowo, należącym do Sławomira Sierzputowskiego (wieloletniego kierownika działu Foto w GW). Byłam tam na kilku przedstawieniach. Miejsce słynie, poza świetnym teatrem, z wyjątkowej gościnności. Będzie im na pewno trudno bez pana Bikonta. Bardzo smutne.

  3. Reklama
    Polityka_blog_komentarze_rec_mobile
    Polityka_blog_komentarze_rec_desktop
  4. Pobutka 28 VI 🙁 https://www.youtube.com/watch?v=G79JY_r75X8 nie znalem tej wersji.

  5. Też nie znałam. Tylko tę (grywałam sobie nawet, fajna sonata):
    https://www.youtube.com/watch?v=O-zR0mdPF-s
    Cholera, cholera.

  6. Na polu jazz-awangardowym też działał:
    https://www.youtube.com/watch?v=TZetsT6_MFI
    I po latach, prawie domowo, Piotruś Pan z Jorgosem i Innymi buźkami ważnymi dla jazz-awangardy:
    https://www.youtube.com/watch?v=aI-ghqVXlLI
    Smutno, przykro. pa pa
    m

  7. Dzięki za Free Cooperation – częściowo to te same buźki…
    Oj, bardzo smutno.

  8. U Lebrechta pojawił się taki komentarz:
    „Dear all,
    just a quick message to let you know that I spoke with Martha yesterday. Please be reassured that she does not have any dangerous health issues, although she won’t be able to travel and perform for a while due to a painful inflammation in her lower limbs. Nothing too worrying.
    All best,
    Gabriele Baldocci”
    Trzymajmy więc kciuki, żeby w końcu sierpnia była już zdrowa…

  9. Może się zdąży wygoić. Trzymamy!

  10. Wciąż wprawdzie nie do końca wiem, czym jest to bolesne zapalenie (zakrzepica żył?), ale przynajmniej dowiedziałem się o istnieniu nie znanego mi dotąd włoskiego pianisty…

css.php